Erik Swyngedouw da İklim Krizi ve Politik Olanın Merkezileşmesi

Bu makalenin amacı çevrenin felsefi bir tartışma alanı olarak nasıl konumlandığını haklar temelli bir anlayış çerçevesinde ortaya koymaktır. Bu doğrultuda ayrıca Erik Swyngedouw’un iklim krizine yönelik güncel politikaları “iklim popülizmi” kavramıyla ele alışının, felsefe ile kurduğu diyalog üzerinden açıklanması hedeflenmektedir. Swyngedouw, 1960’lı yıllarda hak mücadeleleriyle felsefi düşünceye yerleşen “politik olan” kavramını çalışmalarının merkezine yerleştirir. Bu kavramı, iklim değişikliğine ilişkin politikaları çözümlemek için kuramsal bir zemin olarak kullanır. Bu zeminde politika ve politik olgulara yönelik analizlerinde Jacques Rancière, Slavoj Žižek ve Jacques Lacan gibi düşünürlerin görüşlerinden teorik arabulucular olarak yararlanır. Böylece Swyngedouw, krize yönelik mevcut politikaların apolitikleştirici ve teknokratik karakterlerini eleştirel bir biçimde tartışır. Ayrıca bu makale, Swyngedouw’un felsefi yaklaşımını daha derinlikli biçimde kavrayabilmek için Claude Lefort’un demokrasi, politik olan, Öteki ve iktidar kavramlarını da inceleyecektir. Sonuç olarak, Swyngedouw’un iklim popülizmi eleştirisinde politik olanın merkezileştirilmesini nasıl bir çözüm önerisi olarak ele aldığı gösterilecektir.