Amaç: Bu araştırma, diş hekimliğinde sızıntı kavramını ele alan lisansüstü tezlerin sistematik bir analizini amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmamızda, Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi veri tabanında 2025 Şubat tarihine kadar yayımlanmış toplam 269 uzmanlık ve doktora tezi değerlendirmeye alınmıştır. İnceleme sürecinde; tezlerin ait olduğu ana bilim dalları, lisansüstü eğitim düzeyleri, dili, yılı, coğrafi dağılımları, danışman ünvanları, sayfa sayıları, dişte kullanılan sert doku bölgesi, mikrosızıntı belirleme yöntemleri ve solüsyonları, görüntüleme teknikleri ile kullanılan diş tipleri değerlendirildi. Bulgular: En fazla çalışmanın pedodonti alanında yapıldığı (%34,6) ve tezlerin büyük çoğunluğunun (%71) doktora düzeyinde olduğu belirlenmiştir. Yayın dili olarak daha çok Türkçe tercih edilirken, profesör ünvanlı danışmanların sızıntı konulu tezlerde daha fazla yer aldığı görülmüştür. Genellikle posterior daimî dişler çalışmalarda tercih edilirken; dişlerin kuron bölgeleri yapılan sızıntı çalışmalarında daha çok yer almıştır. En yaygın kullanılan test yöntemi boya penetrasyon testi (%74) olup, en sık tercih edilen solüsyon ise %0,5'lik bazik fuksin (%56,1) idi. Görüntüleme tekniklerinde ise stereo mikroskop (%64,3) kullanımı öne çıkmıştır. En fazla tez çalışması İç Anadolu Bölgesi'ndedir. Yıllara göre dağılımda ise 2011-2020 dönemi öne çıkmıştır (%51,3). Tezlerin büyük kısmı 101-150 sayfa aralığında bulunmuştur. Sonuç: Geleneksel yöntemler sızıntı çalışmalarında hâlen baskın konumdadır. Gelecekteki araştırmalarda tutarlılık ve karşılaştırılabilirliği artırmak için gelişmiş görüntüleme tekniklerinin entegrasyonu ve standartlaştırılmış ulusal metodolojilerin oluşturulması gerekmektedir.
Özmen et al. (Thu,) studied this question.