Osmanlı Dönemi’nde kentler dinî ve ticari nitelikli merkezlerin etrafında gelişmiş, erken dönemde dinî merkezleri ulu camiler oluşturmuştur. 15. yüzyılın başında ibadete açılan Eski Cami, çok ayaklı ve çok kubbeli planıyla Edirne’nin ulu camisi olarak inşa edilmiştir. Edirne’nin Türk şehri olma sürecinde Eski Cami ve camiye gelir sağlamak amacıyla inşa edilen bedesten, kentin dinî ve ticari merkezini oluşturmuş; kent, bu merkezler etrafında gelişmiştir. Nitekim Eski Cami’den sonra inşa edilen Üç Şerefeli Cami ve Selimiye Camii gibi yapılar, Edirne’nin simgesi hâline gelmiş, bunların yanı sıra medreseler, kapanlar, hanlar, hamamlar ve kervansaraylar da bu caminin yakınında konumlandırılmıştır. Edirne’nin kentsel gelişiminde etkili olan ve ulu camilerin sayılı örneklerinden birini teşkil eden Eski Cami, kentte meydana gelen yangın, deprem ve savaşlardan olumsuz etkilenmiş, farklı dönemlerde gerçekleştirilen onarımlar sayesinde günümüze ulaşmıştır.Bu çalışmanın temel amacı, Eski Cami’nin Osmanlı Dönemi’nden günümüze kadar geçirdiği onarım ve restorasyon uygulamalarını kronolojik ve analitik bir yaklaşımla incelemek; bu müdahaleleri çağdaş koruma kuramı ve uluslararası koruma ilkeleri bağlamında değerlendirmek ve yapının güncel koruma sorunlarını bilimsel bir perspektifle ortaya koymaktır. Çalışmada alan yazını taraması yapılmış, Edirne Vakıflar Bölge Müdürlüğü ve Edirne Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü arşiv belgeleri incelenmiş; son yıllarda yapılan restorasyon uygulamaları yerinde gözlemlenmiş ve fotoğraflarla belgelenmiştir. Çalışma kapsamında yapının tarihçesi ve mimari özellikleri tanımlanmış, bozulma ve onarımlar tarihî süreç içerisinde ele alınmış ve Türkiye’deki koruma anlayışının değişimi ile gelişimi Eski Cami örneği üzerinden değerlendirilmiştir.
Tülay Canıtez (Sat,) studied this question.