رشد سریع شهرنشینی شهرها رابارشد کالبدی نامتوازن و ناهماهنگ،افزایش فقر، بافتهای ناکارآمد شهری، مشکلات ترافیکی ، کاهش شاخص های کیفیت زندگی وپدیده شهرگریزی وشهرستیزی روبروکرده است .شهر بروجن از شهرهای مهم استان چهار محال وبختیاری است که از دیر بازبعنوان یک شهر با پتانسیلهای طبیعی ،اجتماعی ،اقتصادی وفرهنگی شناخته می شود لیکن در دهه های اخیربا مشکلات عدیده روبرو شده واین پدیده نیز میزان زیست پذیری رادر شهر بروجن کاهش داده است .براین اساس این پژوهش با هدف بررسی میزان زیست پذیری وارایه راهبردهای ارتقای آن در شهر بروجن وبا ماهیت توسعه ای وبه روش توصیفی -تحلیلی وپیمایشی انجام شده است .اطلاعات لازم با استفاده از پرسشنامه جمع آوری وجامعه آماری شامل شهروندان 382تا400نفر ،کارشناسان 44نفر ومتولیان 37 نفر می باشند. روش تعیین حجم نمونه شهروندان به روش کوکران وکارشناسان ومتولیان با شیوه اشباع نظرات تعیین وروش نمونه گیری شهروندان تصادفی سیستماتیک وکارشناسان ومتولیان روش گلوله برفی است .برای تحلیل داده ها از روش تحلیل عاملی استفاده شده ونتایج نشان میدهد که چهار عامل کلیدی شامل عامل زیرساختی - مدیریتی واقتصادی 11.08درصد واریانس وعامل دوم با ترکیب شاخصهای اجتماعی - رفاهی واکولوژیکی 10.98ذرصد واریانس وعامل سوم بنام اکولوژیکی - اجتماعی 10.93درصد واریانس وعامل چهارم بنام اجتماعی - فرهنگی نیز 8.13درصد واریانس ودرمجموع این عوامل 41.06درصد کل واریانس شاخصهای مورد مطالعه را بخود اختصاص میدهند .با توجه به این نتایج وتحلیل برآیند نظرات هرسه جامعه، راهبردهای نیل به شهر زیست پذیر در شهر بروجن با اولویت زمانی وبازه برنامه کوتاه تا بلند مدت ارایه شده است.
Boroujeni et al. (Wed,) studied this question.