نشت در شبکههای توزیع آب یکی از مهمترین عوامل هدررفت منابع آبی و افزایش هزینههای بهرهبرداری است و با توجه به سهم قابلتوجه تلفات در شبکههای شهری، توسعه روشهای دقیق، کمهزینه و هوشمند برای شناسایی محل و مشخصات نشت، ضرورتی انکارناپذیر محسوب میشود. هدف این پژوهش، ارائه یک چارچوب ترکیبی نوین برای مکانیابی و کمیسازی نشت با تکیه بر تلفیق مفهوم نشتیابی غیرمستقیم، تحلیل آماری تغییرات فشار و سیستم استنتاج فازی ممدانی است. در این روش، تغییرات فشار ناشی از نوسانات مصرف ساعتی (شبیهسازیشده با توزیع لوگنرمال) بهصورت پارامترهای آماری شامل میانگین و ضریب تغییرات استخراج و بهعنوان ورودی مدل فازی بهکار گرفته شد تا لوله دارای نشت، موقعیت نسبی نشت و پارامترهای آن (ضریب و توان نشت) بهطور همزمان تعیین شوند. ارزیابی مدل در یک لوله منفرد نشان داد میانگین درصد خطا برای موقعیت نشت، ضریب نشت و توان نشت بهترتیب برابر با 2.6، 0.62 و 4.8- درصد است که بیانگر دقت مناسب مدل در تخمین موقعیت و توان نشت و در عین حال ضعف نسبی در برآورد ضریب نشت میباشد. در گام بعد، مدل در یک شبکه توزیع شامل 21 گره و 27 لوله پیادهسازی شد و با استفاده از شاخص آنتروپی، چهار گره بهینه برای نصب فشارسنج انتخاب گردید. با تولید 1500 سری داده (1000 آموزش و 500 آزمون) مشخص شد استفاده از حداقل چهار تقسیمبندی فازی، عملکرد بهینه مدل را فراهم میکند؛ بهطوریکه میانگین درصد خطا در شناسایی لوله دارای نشت، موقعیت نشت، ضریب و توان نشت بهترتیب 15.6، 9.8، 37.7 و 11.8- بهدست آمد. نتایج نشان میدهد مدل فازی–آماری پیشنهادی، بدون اتکا به روشهای پرهزینه مستقیم، از کارایی قابلقبولی در تعیین محل و مشخصات نشت برخوردار بوده و میتواند بهعنوان ابزاری تفسیرپذیر و مقرونبهصرفه در توسعه سامانههای پایش هوشمند شبکههای توزیع آب مورد استفاده قرار گیرد.
Ebrahimi et al. (Thu,) studied this question.