Mazkur maqolada jadid adabiyotining yetuk namoyandasi Abdurauf Fitratning “O‘qitg‘uvchilar yurtig‘a” she’ri matnshunoslik nuqtayi nazaridan tadqiq etiladi. Tadqiqot jarayonida she’rning 1922-yilda chop etilgan “O‘zbek yosh shoirlari” to‘plamidagi toshbosma nashri asosiy manba sifatida olinib, 1991, 2000 va 2011-yillardagi nashrlar bilan qiyosiy tahlil qilinadi. Tahlil davomida ayrim leksik birliklar va iboralardagi o‘zgarishlarning Fitratning g‘oyaviy pozitsiyasiga ko‘rsatgan ta’siri ochib beriladi. Maqolada muallif matniga maksimal yaqinlik tamoyilining jadid adabiyoti namunalari uchun naqadar muhim ekanligi asoslab beriladi hamda ideologik tahrirlar natijasida yuzaga kelgan semantik siljishlar aniqlanadi.
Giyosova Xilola Normaxamat qizi (Thu,) studied this question.