1593–1596 Yıllarında Osmanlı’daki Eşkıyalık Hareketlerine Dair Örnekler Ömer BAYRAMOĞLU1 ÖZET Bu çalışma, XVI. yüzyılın sonlarında Osmanlı Devleti’nde taşrada görülen eşkıyalık faaliyetlerini, 1593–1596 yıllarına ait Mühimme Defteri kayıtları üzerinden ele almaktadır. Bu dönemde uzun süren savaşların devlet maliyesi üzerindeki olumsuz etkileri, vergi yükünün artması ve merkezi otoritenin taşrada zayıflaması, asayiş sorunlarının yaygınlaşmasına zemin hazırlamıştır. İncelenen belgeler, eşkıyalığın sadece dağlarda faaliyet gösteren gruplarla sınırlı olmadığını, halktan kişiler, yeniçeriler ve bazı askeri ve idari görevlilerin de bu faaliyetlere katıldığını göstermektedir. Yol kesme, adam öldürme, gasp, köy basma ve zorla para ile erzak toplama gibi fiiller özellikle sefer zamanlarında artış göstermiştir. Çalışmada, döneme ait çeşitli olay örnekleri üzerinden eşkıyaların hangi bölgelerde faaliyet gösterdikleri, nasıl örgütlendikleri ve kimleri hedef aldıkları ortaya konulmuştur. Belgeler, eşkıyalık faaliyetlerinin köylerin boşalmasına, üretimin aksamasına ve halkın can ve mal güvenliğinin ciddi biçimde zarar görmesine yol açtığını açıkça göstermektedir. Merkezi yönetim, bu sorun karşısında kadılar ve yerel yöneticiler aracılığıyla soruşturma yapılmasını, suçluların yakalanmasını ve haklarında hapis, sürgün, kürek ya da siyaset gibi cezaların uygulanmasını emretmiştir. Ancak alınan bu tedbirlerin her zaman etkili ve kalıcı sonuçlar doğurmadığı anlaşılmaktadır. Bu çalışma, eşkıyalığı yalnızca bireysel suçlar çerçevesinde değil, dönemin ekonomik, sosyal ve idari şartlarının bir sonucu olarak değerlendirmektedir. Osmanlı taşrasında güvenlik sorunlarının toplum ve devlet yapısı üzerindeki etkilerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Anahtar Kelimeler: Osmanlı Devleti, Mühimme Defteri, Suç, Eşkıyalık, Ceza Banditry Movements in the Ottoman Empire in the Years 1593–1596 ABSTRACT This study examines banditry activities observed in the Ottoman Empire's provinces in the late 16th century, based on records from the Mühimme Defteri (Register of Important Matters) for the years 1593–1596. During this period, the negative effects of prolonged wars on state finances, increased tax burdens, and the weakening of central authority in the provinces paved the way for widespread security problems. The documents examined show that banditry was not limited to groups operating in the mountains; ordinary people, levend soldiers, suhtes, janissaries, and some military and administrative officials also participated in these activities. Acts such as highway robbery, murder, extortion, raiding villages, and forcibly collecting money and supplies increased, especially during times of war. The study reveals, through various examples of events from the period, the regions where bandits operated, how they organized themselves, and who they targeted. The documents clearly show that banditry led to the depopulation of villages, disruption of production, and serious damage to the safety of people and property. The central government ordered investigations to be conducted through qadis and local administrators, the apprehension of criminals, and the imposition of penalties such as imprisonment, exile, hard labor, or political punishment. However, it is understood that these measures did not always yield effective and lasting results. This study evaluates banditry not only as individual crimes but also as a result of the economic, social, and administrative conditions of the period. It aims to reveal the effects of security problems in the Ottoman hinterland on the structure of society and the state. Keywords: Ottoman State, Mühimme Register, Crime, Bandit, Punishment, 1 Dr., Bağımsız Araştırmacı, bayramoglu063@gmail.com, 0000-0001-9817-3732.
Ömer Bayramoğlu (Sat,) studied this question.