Investigating the intertextual relations between Nali and Hafez's ghazal based on Julia Kristeva's theory

حافظ شیرازی از شاعران سدۀ هشتم ادب فارسی، یکی از گویندگانی است که بیشترین تأثیر را بر شعر کردی داشته است. نگاهی به دیوانهای شعر کردی، مانند: محوی، قانع، مولوی، حافظ مهابادی ، سالم و حاجی قادر و بسیاری دیگر، به خوبی گویای این تأثیر است. شاعران کرد چه در اشعار فارسی خود و چه اشعار کردی، به صورت اقتباس، تضمین و اشاره و استفاده از تصاویر هنری و هنرسازه¬های بدیع توانسته¬اند بیشترین بهره را از اشعار حافظ ببرند. یکی از شاعران کرد زبان که متأثر از حافظ بوده، ملا خدر احمد شاه¬ویسی مکاییلی، متخلص به نالی است. این تأثیر پذیری هم از لحاظ اصطلاح¬پردازیهای متعدد و هم از لحاظ تصویرسازیهای هنری است. در این مقاله نگارنده با استفاده از نظریۀ بینامتنیت ژولیا کریستوا، ابیاتی را از یکی از غزلیات نالی در مقایسه با حافظ و تأثیرات او بررسی می¬کند. روش تحقیق، توصیفی- تحلیلی با استفاده از منابع کتابخانه¬ای است. نتایج پژوهش در نمونه¬های بررسی شده، حاکی از این است که نالی با هنرمندی خاصی توانسته است ظرافتهای هنری حافظ را به گونه¬ای بازآفرینی بکند که بدیع و نو به نظر برسد.