Amaç: COVID-19 pandemisi, dünya genelinde eğitim yöntemlerinde önemli değişikliklere yol açmış ve özellikle sağlık alanında eğitim gören öğrencilerin ruh sağlığını etkilemiştir. Bu çalışmanın amacı, COVID-19 pandemisi sürecinde uzaktan eğitimden yüz yüze eğitime geçen diş hekimliği öğrencilerinin stres ve anksiyete düzeylerini değerlendirmek ve bu psikolojik parametreler arasındaki ilişkiyi incelemektir. Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel çalışma, Türkiye’de bir diş hekimliği fakültesinde gönüllü olarak gerçekleştirilmiştir. Toplam 101 diş hekimliği öğrencisine, sosyodemografik veriler, Algılanan Stres Ölçeği (PSS) ve Koronavirüs Anksiyete Ölçeği (CAS) içeren yapılandırılmış bir anket uygulanmıştır. Etik onay sonrası anketler yüz yüze yürütülmüştür. Tanımlayıcı istatistikler, bağımsız örneklem t-testleri, Pearson korelasyon analizi, ki-kare testi ve doğrusal regresyon analizi; stres ve anksiyete düzeylerini değerlendirmek ve değişkenler arasındaki ilişkileri incelemek için kullanılmıştır. Bulgular: Öğrenciler toplam PSS-14 puanlarına göre orta düzeyde algılanan stres bildirmiştir. Kadın öğrencilerin stres düzeyleri, erkek öğrencilere kıyasla anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur (p = 0.043). Katılımcıların %21.8’inde COVID-19 ilişkili anksiyete tespit edilmiştir. Ayrıca, algılanan stres skorları ile COVID-19 anksiyetesi arasında zayıf ancak istatistiksel olarak anlamlı bir pozitif ilişki belirlenmiştir (r = 0.218, p = 0.029). Sonuç: Klinik eğitime geçiş sürecinde diş hekimliği öğrencileri orta düzeyde stres yaşamıştır. Algılanan stres ile COVID-19 ilişkili anksiyete arasında zayıf ancak istatistiksel olarak anlamlı bir pozitif ilişki saptanmış; kadın öğrencilerin stres düzeyleri erkek öğrencilere göre daha yüksek bulunmuştur. Bu bulgular, tıp ve diş hekimliği eğitimindeki geçiş dönemlerinde psikososyal destek stratejilerinin önemini vurgulamaktadır. Anahtar Kelimeler: Anksiyete, COVID-19, Diş hekimliği eğitimi, Diş hekimliği öğrencileri, Stres
Yeğinoğlu et al. (Fri,) studied this question.