Malzeme ayak izi, bir ülkenin ya da ekonominin doğal kaynak tüketimi ile buna bağlı çevresel etkilerini niceliksel olarak ortaya koyan temel bir sürdürülebilirlik göstergesidir. Bu gösterge, ülkelerin ekonomik faaliyetlerinin çevresel baskısını ölçmede ve sürdürülebilir kalkınma politikalarının şekillendirilmesinde önemli bir araçtır. Bu çalışma, Ortadoğu ve Kuzey Afrika (ODKA) bölgesinde yer alan 12 ülkede (Cezayir, Bahreyn, Mısır, İran, İsrail, Ürdün, Kuveyt, Fas, Umman, Suudi Arabistan, Tunus ve Türkiye) malzeme ayak izi ile kişi başına düşen gelir arasındaki ilişkiyi Çevresel Kuznets Eğrisi (EKC) hipotezi çerçevesinde incelemektedir. 1976–2014 dönemine ait panel veriler kullanılarak gerçekleştirilen analizlerde, Parks-Kmenta ve Beck-Katz tahmincileri kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, yurtiçi hasıladaki artış, malzeme ayak izinde belirgin bir yükselişe yol açmaktadır. Parks-Kmenta sonuçları %33,60'lık bir artış, Beck-Katz sonuçları ise %42,04’lük bir artış göstermektedir. Ancak, gelir düzeyinin karesindeki artış malzeme ayak izinde sırasıyla %3,70 ve %4,57 oranlarında bir azalma ile ilişkilidir. Bu sonuçlar, malzeme Kuznets hipotezinin geçerliliğini desteklemektedir. Çalışmada, ekonomik büyümenin çevresel maliyetler üzerinde ciddi bir baskı oluşturduğu vurgulanmakta ve ODKA ülkeleri için büyüme stratejilerinin çevresel sürdürülebilirlik ilkeleri doğrultusunda yeniden tasarlanması önerilmektedir. Özellikle yeşil büyüme politikaları ve döngüsel ekonomi uygulamalarının yaygınlaştırılması gerektiği ifade edilmektedir.
Bektaş et al. (Fri,) studied this question.