COVID-19 pandemisinin kişiler üzerindeki psikiyatrik etkisi açısından cezai sorumluluğun kapsamının ortaya konulması önem arz etmektedir. Bunun yanında koronavirüs tedavisinde kullanılan ilaçların psikiyatrik yan etkileri söz konusu olabileceği gibi bu ilaçlar psikiyatrik ilaçlarla etkileşime geçip olumsuz sonuçlar doğurabilme kapasitesine de sahiptir. Bu koronavirüsün spesifik bir sonucu olmasa da (başka bir ciddi hastalığın sonucu da olabilir), genellikle buna neden olabilmektedir. Bu çalışmada söz konusu psikiyatrik vakaların Türk Ceza Kanunu’nun 32. maddesinde düzenlenen akıl hastalığı ile aynı kanunun 34. maddesinde düzenlenen geçici nedenler kapsamında değerlendirilebilirliği tartışılacaktır. İlaveten geçici nedenler bakımından kişinin koronavirüs hastalığına yakalanmasındaki taksirinin 34. maddenin uygulanabilirliğine etkisi araştırılacaktır. Nihayetinde koronavirüs hastalığının sebep olduğu psikiyatrik durumların ceza sorumluluğu bakımından kusurluluğu kaldıran veya azaltan bir neden olup olamayacağı hususu tartışılacaktır. Son olarak, StGB § 20’de akıl hastalığı nedeniyle kişinin kusursuzluğunu ve § 21 StGB’de azaltılmış cezai sorumluluğu düzenleyen Alman ceza hukukuna karşılaştırmalı olarak kısaca değinilecektir.
Building similarity graph...
Analyzing shared references across papers
Loading...
Hüseyin Ateş
Burak TAŞ
Bernd Heinrich
University of Tübingen
Bolu Abant İzzet Baysal University
Ankara Sosyal Bilimler Üniversitesi
Building similarity graph...
Analyzing shared references across papers
Loading...
Ateş et al. (Wed,) studied this question.