Investigating the Relationship Between Attachment Styles and Self-Compassion Levels in University Students

Amaç: Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin öz-şefkat düzeyleri ile bağlanma stilleri arasındaki ilişkiyi incelemek ve söz konusu ilişkinin cinsiyet, üniversite türü ve ilişki durumu gibi demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını ortaya koyarak alanyazına katkı ve farkındalık sağlamaktır.Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya 18-26 yaş arası 272 üniversite öğrencisi katılmıştır. Veriler, araştırmacı tarafından hazırlanan sosyodemografik bilgi formu, Üç Boyutlu Bağlanma Stilleri Ölçeği ve Öz-Şefkat Ölçeği kullanılarak toplanmıştır.Bulgular: Cinsiyetin öz-şefkat ve bağlanma stilleri üzerinde belirgin bir rolü olduğunu göstermektedir (p .001). Erkeklerin kadınlara kıyasla anlamlı düzeyde daha yüksek öz-yargılama düzeyine sahip olduğu, buna karşın kadınların daha yüksek güvenli bağlanma puanları elde ettiği tespit edilmiştir(p .001). Aynı zamanda, erkeklerde kaçınan bağlanma, kadınlarda ise kaygılı bağlanma puanları daha yüksektir(sırasıyla; p .001, p = .046). Üniversite türü açısından ise, devlet üniversitesi öğrencilerinin özel üniversite öğrencilerine göre daha yüksek öz-yargılama düzeyine sahip olduğu bulunmuştur(p = .030). İlişki durumuna bakıldığında, ilişkisi olmayan öğrencilerin ilişkisi olanlara göre daha yüksek kaygılı bağlanma puanları sergilediği saptanmıştır(p = .002).Sonuçlar: Öz-şefkat ve bağlanma stillerinin bireylerin demografik özelliklerine göre farklılık gösterdiğini ve bu farklılıkların psikolojik iyi oluş ve kişilerarası ilişkiler bağlamında önemli olduğunu ortaya koymaktadır.