PulseExploreJournal ClubDebatesTrendingResearchersJournals
Instagram
HomeExploreJournal ClubTrending
Synapse
⌘+K
Synapse
May 6, 2026Online Journal of Music Sciences0 citationsOpen Access

Postkolonyal bellek bağlamında Joaquín Orellana’nın Útiles Sonoros enstrümantoryumu

View Full Paper
ÖTÖzgür TURAN

Key Points

  • The research aims to explore Joaquín Orellana's sound objects from an instrument-making perspective.
  • Interdisciplinary approach combining experimental luthiery, acoustemology, and postcolonial memory theory.
  • Analysis of Orellana's production through the lenses of sound's capacity to produce knowledge and memory.
  • Útiles Sonoros are considered open structures that do not rely on fixed tuning or standard performance techniques.
  • Sound emerges from the interaction between the physical behavior of materials and the movement of the performer.
  • Each performance is unique, emphasizing the ephemeral nature of sound production.

Abstract

Bu çalışma, Guatemalalı besteci ve enstrüman tasarımcısı Joaquín Orellana’nın Útiles Sonoros olarak adlandırdığı ses nesnelerini enstrüman yapımı ve tasarımı perspektifinden incelemektedir. Araştırma, Orellana’nın üretimini teknik yenilikler ya da bireysel estetik tercihler üzerinden okumak yerine, sesin bilgi, bellek ve tarihsel deneyim üretme kapasitesi üzerinden ele alır. Bu çerçevede Útiles Sonoros, sabit akort sistemlerine, standart icra tekniklerine ve nota temelli temsillere dayanmayan açık yapılar olarak değerlendirilir. Makale, deneysel lutiyelik, akustemoloji ve postkolonyal bellek kuramlarını bir araya getiren disiplinlerarası bir yaklaşım benimser. Orellana’nın enstrümanlarında form, estetik ideal doğrultusunda değil; bedensel jest, malzeme direnci ve mekânsal koşullar üzerinden şekillenir. Ahşap, metal, bambu ve endüstriyel nesneler, yerel çevre ve zanaat bilgisiyle ilişkili biçimde seçilir. Ses, bu malzemelerin fiziksel davranışlarıyla icracının hareketi arasındaki etkileşimden doğar. Böylece tını, önceden tanımlanmış bir hedef olmaktan çıkarak maddi sürecin sonucu hâline gelir. İcra pratiği, bu yaklaşımın merkezinde yer alır. Bedensel hareket, ses üretiminin kurucu unsuru olarak işlev görür; her performans, tekrarlanamaz ve geçici bir olay niteliği kazanır. Mekân, nötr bir taşıyıcı olarak ele alınmaz; rezonans, yankı ve akustik belirsizlikler sesin karakterini belirler. Gürültü ve yoğunluk, bastırılması gereken unsurlar yerine estetik ve düşünsel potansiyeller olarak değerlendirilir. Guatemala’nın sömürge sonrası tarihi ve iç savaş deneyimi bağlamında Orellana’nın müziği, temsile dayalı anlatılardan uzak duran bir bellek pratiği sunar. Tarihsel şiddet, anlatı yoluyla aktarılmaz; süreksizlik, baskı ve gerilim işitsel düzlemde duyumsatılır. Sonuç olarak çalışma, Útiles Sonoros pratiğinin enstrüman yapımını estetik, epistemolojik ve politik bir eylem alanına dönüştürdüğünü; sesin postkolonyal bağlamlarda bilgi ve bellek üretimi için güçlü bir araç sunduğunu ortaya koyar.

Ask AI
Helpful
Bookmark
Share
View Full Paper

Cite This Study

Özgür TURAN (2026) studied this question.

synapsesocial.com/papers/69fa98bd04f884e66b532821https://doi.org/10.31811/ojomus.1862436
Ask AI
Helpful
Bookmark
Share
View Full Paper