شهرنشینی شتابان و مدیریت ناکارآمد، بیثباتی و ناخرسندی گستردهای را در میان شهروندان به وجود آورده است؛ مشکلی که در شهرهایی مانند نجفآباد، با کاستی در برنامهریزی مشارکتی، عمیقتر شده است. این پژوهش با هدف تدوین راهبردهای عملی برای دستیابی به «شهر مشارکتپذیر» در نجفآباد، به روشی توسعهای و توصیفی-تحلیلی انجام شده و با بهرهگیری از مطالعات کتابخانهای، پیمایش میدانی و تکنیک Swot، دادههای لازم را از ۳۹۰ شهروند، ۴۰ کارشناس و ۳۱ مدیر گردآوری و تحلیل کرده است. وجه تمایز و نوآوری این تحقیق در بررسی جامع مشارکت در پنج بُعد کالبدی، زیستمحیطی، اجتماعی، اقتصادی و مدیریتی نهفته است. یافتهها حاکی از آن است که ترکیب قدرتمند نقاط قوت (۹۶/۹۶٪) و فرصتها (۸۱/۸۱٪)، افق روشنی برای تحقق شهر مشارکتپذیر در نجفآباد ترسیم میکند و ظرفیت بالای این شهر را برای نیل به این هدف نشان میدهد. راهبردهای کلیدی پیشنهادی برای تبدیل این پتانسیل به واقعیت عبارتند از: تمرکز بر توسعه فضاهای فراغتی، ترویج الگوهای مصرف بهینه، نهادینه کردن قوانین و اجرای مؤثر آنها، رصد مستمر نیازهای اساسی شهروندان و تضمین اطلاعرسانی شفاف و بهموقع
Rouhani et al. (2025) studied this question.