This dataset and report present the numerical audit of the "Bajak Protocol" — a high-resolution reconstructor of the Riemann R (x) residual (the oscillatory error in prime counting function approximations). The methodology utilizes a finite Möbius-Core architecture employing 50, 000 non-trivial zeta zeros (K=50, 000), trivial-zero corrections, and the Riemann constant. Key benchmark results across 5, 000 independent test points (10⁶ x 10⁹): Error Reduction: A stable 96. 12% reduction in Mean Absolute Error (MAE) compared to the standard Riemann R (x) baseline. Sign Accuracy: 98. 68% binary accuracy in predicting the residual's sign (polarization). Stability: Verified across a 5-window audit trail, demonstrating high consistency and predictive reliability. This work serves as a comprehensive numerical baseline for finite-sum reconstructions of the prime distribution's fine structure. Niniejszy raport przedstawia wyniki audytu numerycznego projektu „Protokół Bajaka” – zaawansowanego rekonstruktora reszty funkcji Riemanna R (x) (błędu aproksymacji (x) ). Metodologia opiera się na skończonej rekonstrukcji rdzenia Möbiusa (Möbius-Core) z wykorzystaniem 50 000 nietrywialnych zer funkcji dzeta Riemanna (K=50\, 000), korekty zer trywialnych oraz stałej Riemanna. Kluczowe wyniki audytu przeprowadzonego na 5000 niezależnych punktach testowych (zakres 10⁶ x 10⁹): Redukcja błędu: Stabilne zmniejszenie średniego błędu bezwzględnego (MAE) funkcji Riemanna o 96, 12%. Trafność znaku: Skuteczność przewidywania polaryzacji błędu (binary residual sign accuracy) na poziomie 98, 68%. Stabilność: Wyniki potwierdzone w 5 niezależnych oknach testowych (5-window benchmark), wykazujące minimalne odchylenie standardowe. Dokumentacja zawiera pełną ścieżkę eksperymentalną (v10–v40), analizę błędów brzegowych (Delta-Zero analysis) oraz dowody na numeryczną stabilność modelu jako wysokorozdzielczego replikatora struktury oscylacyjnej liczb pierwszych.
Marcin Bajak (2026) studied this question.