the dead sell the living

it was true we pulled bodies out of the river and gave them clothes flushed with heat it was true we burned joss paper on our tongues for the deadtrue the last time i stepped inside a temple the gold rubbed off my palms wrongbut i wanted to wear it well an apple spinning from my grip a sad voice on the radio chanting :มองแสงผ่านหน้าต่าง หมายความว่าเที่ยงแล้ว หมายความว่า เราปลอบใจไม่ได้ it was true we did not understand the cost of faith our lonelinesses gaping into prayerwhere fields of ghosts we try to believe in huddle for warmth บอกฉันว่าทุกอย่าง และความรัก จะทำลายเราtrue i did not join in the chanting of monks until you fed me your love-cries our young bodies melted into rebirth our nights clinking like a pouch of coins a happiness i’ll pay for with each iteration of my lifeว่าร่างกายของเราครอบครองในแสง บอกฉันว่า เราจะไม่เคยชิน