Liposomal Paclitaxel: In Vitro Study of Its Antiproliferative Effects on A2780 Ovarian Cancer Cells

استفاده از روش‌های رایج درمان سرطان با عوارض جانبی همراه است که کیفیت زندگی بیماران را کاهش می‌دهد. بنابراین، دستیابی به شیوه‌های جدید رسانش دارو برای کاهش عوارض ضروری است. با توجه به پیشرفت‌های روزافزون فناوری نانو، هدف پژوهش حاضر دستیابی به فرمولاسیون لیپوزومی حاوی پاکلی تاکسل با کارایی مناسب در شرایط مشابه سلول‌های سرطانی است. ابتدا 6 فرمولاسیون لیپوزومی حاوی دارو با استفاده از کلسترول، فسفاتیدیل کولین، توئین 80 و اسپن 60 ساخته شد و ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی آن شامل اندازه، پتانسیل زتا، شاخص پراکندگی، درصد بارگذاری دارو ورهایش دارو بررسی شد. سپس فرمولاسیونی که از ویژگی‌های مناسب­تری برخوردار بود انتخاب و ضمن بررسی رهایش دارو از آن طی 48 ساعت در شرایط مشابه سلول‌های سالم و سرطانی، سمیت آن بر رده سلولی A2780 سرطان تخمدان بروش MTT ارزیابی و با داروی آزاد مقایسه گردید. میزان بارگذاری دارو در فرمولاسیون منتخب، 11/84 درصد و پتانسیل زتا، PDI، و پتانسیل زتای آن به ترتیب 12/17- میلی ولت، 23/0 و 148 نانومتر می‌باشد. رهایش دارو از فرمولاسیون منتخب طی 48 ساعت آهسته و کنترل شده تر بود. فرمولاسیون منتخب بصورت معناداری (001/0 p < و 01/0 p < ) در تمامی غلظت‌ها سمیت بیشتری برای سلول‌های سرطانی ایجاد نمودند به گونه­ای که میزان IC50 آن در مقایسه با پاکلی تاکسل آزاد 71/28 میکروگرم بر میلی­لیتر کمتر می‌باشد. با توجه به اینکه فرمولاسیون لیپوزمی بدست آمده از پژوهش حاضر ضمن برخورداری از ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی مناسب، سمیت بالاتری بر سلول‌های سرطان تخمدان داشته اند، استفاده از آن به منظور استفاده در تحقیقات ضد سرطان تخمدان پیشنهاد می‌گردد.