Bu çalışma, Türkiye’de kauçuk ürünleri imalatı sektörünün tarihsel gelişimini incelemiştir. Araştırmada, 1929 Dünya İktisadi Buhranı sonrasında benimsenen devletçilik politikaları çerçevesinde kauçuk bitkisinin üretimi, sanayileşme süreci ve ticarî faaliyetlerin nasıl şekillendiği analiz edilmiştir. Çalışma, 1930’lu yıllardan itibaren kauçuk sektörünün kuruluş ve gelişim aşamalarını kapsamıştır. Bu bağlamda yerli üretime yönelik ilk sanayi girişimleri, kauçuk bitkisinin yetiştirilmesine ilişkin ziraî denemeler, araştırma-geliştirme faaliyetleri, 1943 yılında kurulan Kauçuk Araştırma İstasyonu’nun sektöre katkıları ile 1950’li yıllardan sonra uygulanan liberal politikaların kauçuk sanayisi üzerindeki etkileri ele alınmıştır. Araştırma, tarihsel ve betimsel analiz yöntemine dayandırılmıştır. Çalışmada, T.C. Devlet Arşivleri Başkanlığı kayıtları başta olmak üzere birincil kaynaklar ile literatüre dayalı ikincil kaynaklardan yararlanılmıştır. Elde edilen bulgular, Türkiye’de kauçuk sektörünün devlet öncülüğünde başlatılan yerli üretim ve araştırma-geliştirme faaliyetleriyle temellendirildiğini ortaya koymuştur. 1940’lı ve 1950’li yıllarda yerli hammadde teminine yönelik önemli adımların atıldığı, 1950’li yıllardan sonra ise yabancı sermaye girişinin ve suni kauçuk üretiminin yaygınlaşmasının sektörün hızlı bir gelişim göstermesinde etkili olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak Türkiye’de kauçuk sektörünün başlangıçta iç talebi karşılamaya yönelik bir yapıdan zamanla uluslararası pazarlara açılan rekabetçi bir sanayi koluna dönüştüğü sonucuna ulaşılmıştır. Bu dönüşümde devlet politikalarının, araştırma-geliştirme faaliyetlerinin ve sermaye yapısındaki değişimlerin belirleyici rol oynadığı görülmüştür.
Nurullah Kırkpınar (Mon,) studied this question.