این مطالعه با هدف ارزیابی تناسب اقلیمی برای کشت سیبزمینی در شهرستان بیضا (استان فارس) با استفاده از روش تلفیقی GIS و منطق فازی انجام شده است.سه عامل اقلیمی کلیدی شامل دما، بارش و رطوبت نسبی در طول پنج مرحله حساس فنولوژیکی شامل کاشت، جوانهزنی، رشد، گلدهی و میانگین سالانه مورد تحلیل قرار گرفتند. دادههای دهساله ایستگاههای هواشناسی با استفاده از روش درونیابی معکوس فاصله (IDW) تعمیم داده شدند. برای استانداردسازی دادهها از توابع عضویت فازی استفاده شد و وزن معیارها با استفاده از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و بر اساس نظر کارشناسان تعیین گردید. نقشه نهایی تناسب اقلیمی با بهرهگیری از الگوریتم همپوشانی فازی (Fuzzy Overlay) تولید شد.نتایج نشان میدهد که 19/75 درصد از سطح شهرستان بیضا در طبقه "خیلی خوب"، 45/66 درصد در طبقه "خوب"، 23/63 درصد در طبقه "متوسط" و 10/96 درصد در طبقه "نامناسب" از نظر تناسب اقلیمی قرار دارند. به طور کلی، بیش از 65/4 درصد از منطقه شهرستان بیضا دارای شرایط اقلیمی مطلوب یا بسیار مطلوب برای کشت سیبزمینی است، در حالی که تنها حدود 11 درصد از سطح آن نامناسب تشخیص داده شده است. شهرستان بیضا پتانسیل بالایی برای تولید پایدار سیبزمینی داشته و میتواند به یکی از قطبهای مهم کشاورزی در استان فارس تبدیل شود. یافتههای این پژوهش میتواند به تصمیمگیریهای برنامهریزان کشاورزی، مدیران منابع آب و کشاورزان محلی کمک کند. با بهینهسازی الگوهای کشت و تخصیص هوشمندانه منابع تولید، ذینفعان میتوانند از کارایی اقتصادی حداکثری بهرهمند شوند و ریسکهای تولید تغییرات اقلیمی را کاهش دهند.
Moayedi et al. (2025) studied this question.