Association between Biofilm Production and Virulence Factors in Proteus mirabilis Isolates Recovered from Traditional Dairy Products in Shahrekord, Iran

امروزه یكی از مشكلات قابل‌توجه در سطح بهداشت جهانی، افزایش شیوع مقاومت آنتی‌بیوتیکی پاتوژن ها در جمعیت‌های مختلف انسانی و حیوانی و آلودگی‌های مواد غذایی است. پروتئوس میرابیلیس یک پاتوژن غذایی در حال ظهور است که دارای اهمیت بهداشت عمومی است. در این مطالعه مقطعی- توصيفي 480 نمونه محصولات لبنی شامل شیر گاو، شیر بز، شیر گوسفند، پنیر، سرشیر، ماست، دوغ و کشک شهرستان شهرکرد از نظر آلودگی به پروتئوس میرابیلیس مورد بررسی قرار گرفتند. نمونه‌ها با روش‌های بیوشیمیایی و مولکولی مورد بررسی قرار گرفتند. به منظور بررسی واکنش بیوفیلم از روش میکروتیتر پلیت استفاده شد و حساسیت باکتری‌ها نسبت به آنتی‌بیوتیک‌ها با روش انتشار دیسک تعیین گردید. با استفاده از روش‌های بیوشیمیایی 59 ایزوله (29/12 درصد) پروتئوس میرابیلیس جدا شد که با روش مولکولی نیز تأیید شدند. بیشترین موارد مثبت آلودگی به ترتیب در شیر گاو، شیر بز و شیر گوسفند مشاهده شد. بیشترین مقاومت ایزوله‌های پروتئوس میرابیلیس نسبت به آنتی‌بیوتیک کوتریموکسازول 35 جدایه (32/59 درصد) و کمترین مقاومت به سفالوتین 14 جدایه (72/23 درصد) گزارش گردید. در روش میکروتیتر پلیت به‌منظور تشکیل بیوفیلم 52 سویه (12/88 درصد) قادر به تولید بیوفیلم بودند که واکنش بیوفیلم قوی در 37 سویه (15/71 درصد)، و واکنش بیوفیلم متوسط در 11 سویه (15/21 درصد) و واکنش بیوفیلم ضعیف در 4 سویه (69/7 درصد) گزارش شد. یافته‌های این مطالعه شواهد محکمی از گسترش گسترده‌ی مقاومت آنتی‌بیوتیکی در جدایه‌های پروتئوس میرابیلیس ارائه می‌دهد که می‌تواند به‌عنوان یک تهدید قابل توجه برای سلامت عمومی مطرح شود.